Macca update juli 2021

het boek Paul McCaftney 50 jaar solo is niet meer leverbaar, NIEUW BOEK beschikbaar! Bestellen? Dat kan via het bestelformulier

Ditmaal staan we stil bij Pauls uitstapje naar de jazz/easy listening. Voor dit project werkte hij samen met de best denkbare muzikanten en de wereldster Diana Krall. .

In deze update:

Nieuwe editie van het boek op komst
De beste songs van Paul
Diana Krall en podcast over Kisses On The Bottom

Nieuwe editie van het boek op komst

De editie van 2020 is inmiddels uitverkocht. Ik heb besloten om een nieuwe versie van het boek uit te brengen en hopelijk zal deze dit najaar het levenslicht zien. Het boek zal worden bijgewerkt tot en met dit jaar en het zal verder op verschillende plaatsen worden aangepast. Zo zal het onder meer ook worden voorzien van een korte biografie van iedere muzikant die deel heeft uitgemaakt van Pauls groep Wings. Verder zal het formaat worden gewijzigd en zal ieder hoofdstuk en ook iedere bijlage worden voorzien van een paginagrote afbeelding. Blijf deze site volgen. Zodra er meer nieuws is, zal het hier worden gemeld.

De beste songs van Paul door de jaren heen

Nick DeRiso van Classic Rock heeft onlangs de beste songs van McCartney op een rijtje gezet. Hiervoor heeft hij alle albums nog eens beluisterd en heeft hij van elk album de in zijn ‘oren’ beste nummers eruit gepikt en niet de hits. Ik dacht, ‘dat kan ik ook’ en dat zal bij iedere Maccafan het geval zijn. Altijd leuk om te doen (en lastig trouwens). En ook leuk om het te vergelijken met anderen. Dus hierna tref je het overzicht van Pauls beste songs volgens Nick en volgens mij. Zoek de verschillen en de overeenkomsten want die laatste zijn er ook. Overigens: de keuze qua albums is van Nick. En: over smaak valt niet te twisten.

DIANA KRALL

Je kunt McCartney niet ontzeggen dat hij een neusje voor kwaliteit heeft. Al lang liep hij rond met de gedachte om een plaat op te nemen met liedjes waar hij altijd verzot op is geweest. Dat zijn veel nummers uit het American Songbook. Omdat anderen, zoals Robbie Willimas en (vooral) Rod Stewart (die een hele trits van zulke albums heeft gemaakt) hem al voor waren gegaan, heeft McCartney lang getwijfeld of hij het moest doen. En uiteindelijk besloot hij het te doen maar dan net even anders dan zijn collega’s. Die benadering heeft een op zich een bijzonder album opgeleverd, met maar één kanttekening. En dat is dat Pauls stem zich niet echt leent voor dit songmateriaal. Slechts in een enkel nummer klinkt het organisch en lijkt hij op zijn gemak. In de meeste songs klinkt het te gecontroleerd, soms bijna benepen en ongemakkelijk. Paul werkt op dit album samen met de echtgenote van Elvis Costello (al gaan er geruchten dat de twee uit elkaar zijn, wat overigens niet is bevestigd). En dat is niet de eerste de beste, Diana Krall is absolute wereldtop. Voor meer info zie haar website, www.dianakrall.com

De samenwerking met McCartney levert Diana een song op, het ingetogen If I Take You Home Tonight, dat verschijnt op haar album Wallflower in 2014. Het nummer is een overblijfsel van de opnamen met McCartney. Aldus Diana: “Ik had nog steeds een kopie van de muziek en ik vroeg hem of hij het goed vond als ik het nummer voor mijn plaat deed en hij zei “Natuurlijk”, dus we namen dat op en het werd gewoon prachtig. Het is een nieuw nummer van Paul McCartney dat nog nooit is opgenomen en ik ben best vereerd dat ik het heb.’ Voor meer info: luister naar de nieuwe podcast en ontdek dat Pauls zwak voor die oude artiesten ook al manifest was toen de Beatles nog volslagen onbekend waren.

het vijfde decennium 2010 – 2020

Zo onderhand gaan de jaren tellen, maar McCartney blijft onverminderd actief. Het toeren is een vast bestanddeel geworden. In 2020 haalt de wereldwijde pandemie een fikse streep door de rekening en moet McCartney de geplande optredens (waaronder de jubileumeditie van het Glastonburry Festival) afzeggen. Volgens Paul zelf is het stil vallen van zijn drukke leven geen probleem. Hij verblijft thuis in isolatie met zijn vrouw Nancy, zijn dochter Mary en haar kinderen. Omdat hij niet stil kan zitten en zijn eigen studio vlak bij zijn huis is, heeft hij nu alle gelegenheid om half afgemaakte songs verder uit te werken. Intussen heeft hij ook de taak op zich genomen om liedjes voor een musical te schrijven en speelt ook nog steeds het voornemen om een volledige bioscoopversie van zijn animatiefilm (in samenwerking met Geoff Dunbar) af te ronden.

Ik heb geen formule om een plaat te maken, ik doe gewoon waar ik zin in heb.

Dit tijdvak is McCartney, die inmiddels grootvader is van acht kleinkinderen, zich gaan bekommeren over zijn muzikale nalatenschap. Zo brengt hij stap voor stap zijn oeuvre opnieuw uit in de Paul McCartney Archive Collection.

Paul McCartney laat echter niet na om nieuwe albums voort te brengen. Nog steeds geldt dat de productiviteit is teruggebracht maar dit geldt geenszins voor de kwaliteit. Klonk zijn album New uit 2013 sprankelend en fris, in 2018 overtreft hij zichzelf nog maar eens met Egypt Station, dat zonder twijfel één van zijn beste soloplaten uit die hele vijftig jaar is.

Beste plaat: Egypt Station

het vierde decennium 2000 – 2010

Paul McCartney vindt als weduwnaar nieuw geluk bij Heather Mills, met wie hij dochter Beatrice krijgt. Dit geluk is van relatief korte duur en eindigt in een vechtscheiding. McCartney maakt zich druk over de terroristische aanslagen in New York, schrijft er een liedje over en staat aan de basis van een herdenkingsconcert. McCartney hoort tot de oude garde, met de Rolling Stones, Bob Dylan en Neil Young. Voor hen allen geldt dat ze nog steeds platen maken met weinig impact op de hitlijsten en graag optreden voor publiek dat wel warm loopt voor hun concerten.

Wat zich in de jaren negentig aftekent wordt in dit decennium voortgezet. De productie van nieuwe albums gaat op een lager pitje. Dit komt ten goede aan de kwaliteit. De verrassing mag er een beetje vanaf zijn, McCartney blijkt toch in staat om in dit tijdvak twee solide platen uit te brengen. Voor zowel Chaos And Creation In The Backyard als Memory Amost Full kan worden gesteld dat deze tot de betere soloplaten van Paul behoren.

De beroemde Paul McCartney, die gozer van de Beatles, is mijn alter ego. De gewone Paul McCartney staat ’s ochtends op, kleedt zich aan en zoekt een paar sokken zonder een gat erin.

Op het persoonlijke vlak komt het ook weer prima in orde, terwijl de scheiding van Mills nog niet formeel rond is, heeft Paul een relatie gekregen met Nancy Shevell die op dat moment zelf ook in scheiding ligt.

Beste plaat: Memory Almost Full

het derde decennium 1990 – 2000

Met het hervatten van live optreden, zet McCartney zijn eigen trend voor de langere termijn. Al is hij zijn hoogtepunt in dit opzicht gepasseerd, een Paul McCartney-concert blijft tot op de dag van vandaag een uitzonderlijke gebeurtenis. Dit ondanks zijn teruglopende vocale bereik en de (bijna 3 uur in beslag nemende) setlist, die gespeend is van enige avontuurlijkheid. McCartney begint dit decennium voortvarend met een zeer geslaagde registratie van zijn wereldtournee, Tripping The Live Fantastic, en is hij één van de eerste grote namen die een unplugged concert geeft voor de zender MTV. Ook daarvan verschijnt een zeer geslaagde registratie op cd.

In het midden van dit decennium werkt McCartney, met Harrison en Starr, aan de lijvige reeks Beatles Anthology en maakt hij volgens eigen zeggen opnieuw kennis met veel van zijn vroeger werk. Beatles Anthology leidt midden jaren negentig tot een ware Beatlesrevival. McCartney werkt in het kielzog van het Anthology-project samen met Jeff Lynne wat leidt tot één van zijn best ontvangen soloplaten Flaming Pie.

‘Ik ben eigenlijk heel gewoon. Ik heb dezelfde vreugde en hetzelfde verdriet als de meeste mensen’

McCartney legt zich in deze jaren toe op klassieke muziek, zoals Liverpool Oratorio, A Leaf en Standing Stone. Met Youth levert hij een technodance album en een ambientalbum, waar de gemiddelde McCartneyfan weinig affiniteit mee heeft.

Paul wordt geridderd en is voortaan Sir Paul McCartney. Maar dit decennium bevat ook het zwaarste jaar in Pauls leven. In 1998 overlijdt zijn geliefde Linda op veel te jonge leeftijd. Het is wrang; net als zijn moeder Mary wordt borstkanker Linda fataal.

Beste plaat: Flaming Pie

het tweede decennium 1980 – 1990

De jaren tachtig staan bekend als McCartneys verloren jaren. Dat is een verkeerd beeld. Je kunt niet negeren dat hij met Tug Of War en in mindere mate Flowers In The Dirt goede albums heeft gemaakt. McCartney is uitgekeken op Wings. Het einde van de groep wordt eigenlijk gemarkeerd door zijn arrestatie aan het begin van de Japanse tour in januari 1980. McCartney wordt betrapt op het bezit van marihuana en brengt tien dagen door in de gevangenis. opgesloten en daarna vrijgelaten, zonder dat er een aanklacht werd ingediend. Later in 1980 wordt John Lennon vermoord in New York. Dat leidt opnieuw tot sentimenten die McCartney niet gunstig zijn gezind. Is zijn reputatie eind jaren zeventig hersteld, nu wordt hij weer (lange tijd) neergezet als een tweederangs muzikant die in de schaduw van Lennon staat. Het is een onterecht beeld waar Paul maar moeilijk overheen lijkt te komen.

McCartney is bevrijd van Wings en verkent met wisselend succes de mogelijkheden. Hij werkt samen met Stevie Wonder en Michael Jackson wat leidt tot grote, internationale hits. Hij maakt een bioscoopfilm (Give My Regards To Broad Street) die ongenadig flopt en lijkt dan uit het oog te hebben verloren dat de tijd van de Beatlesfilms lang achter hem ligt en dat zijn fans inmiddels ook volwassen zijn. Muzikaal zoekt hij daarna naar nieuwe impulsen waarbij zijn muziek ontoegankelijker wordt en hij langzaamaan zijn greep op de hitparades verliest.

We leiden onszelf naar een vreselijke holocaust, naar een wereld waar niets meer in het wild leeft. De mensheid zal de touwtjes in handen hebben, maar waarover?’ – Paul McCartney in Tour Programma 1989/1990

Pas aan het einde van de jaren tachtig besluit McCartney weer op tournee te gaan, na bijna tien jaren (op een incidenteel optreden na) in de studio te hebben gebivakkeerd.

Beste plaat: Tug Of War

het eerste decennium 1970 – 1980

Wie begin jaren zeventig voorspelde dat Paul McCartney aan het einde van dit tijdvak te boek zal staan als de meest succesvolle ex-Beatle, zou zijn uitgelachen. McCartney is degene die tot op het allerlaatst heeft geprobeerd de Beatles bij elkaar te houden. Zijn onhandige promotie voor zijn eerste soloalbum waarbij (volgens McCartney zelf onbedoeld) duidelijk wordt dat de groep die de jaren zestig domineerde niet meer bestond, zal hem (erg) lang worden nagedragen door popjournalisten, recensenten een deel van de hard core Beatlesfans.

Zijn eerste soloplaat is een mooi stuk huisvlijt waarop hij alle instrumenten zelf bespeelt. Het is een plaat waarop merkbaar is dat de spanningen van de laatste jaren zijn weggevallen, we horen een McCartney die relaxed is en plezier heeft. Maar het is grotendeels een geïmproviseerd album, dat direct wordt vergeleken met het laatste werk van de Beatles. In die vergelijking delft McCartney het onderspit. McCartney besluit vervolgens, anders dan zijn vroegere collega’s, om een hele andere weg in te slaan. Met zijn tweede soloplaat RAM legt hij de basis voor het geluid dat zijn verdere werk in de jaren zeventig zal kenmerken: de Wingssound. McCartney doet ook wat hij de andere Beatles voorstelde, nog in september 1969, hij gaat met zijn nieuwe groep op tournee.

Een mens is de top, een dier ook’ – Paul McCartney in zijn song Wild Life.

Eerst kleinschalig, langs Engelse universiteiten. Hij bouwt dit op naar de grootschalige en ongekend succesvolle wereldtournee van 1975/1976. Wat typerend is in dit eerste decennium is dat de recensenten McCartney consequent de grond in boren terwijl het grote publiek hem niet in de steek laat. Wie nu achteraf terugkijkt naar deze periode ziet dat McCartney met Wings na een aarzelende start een hele trits solide hitsingles heeft gemaakt, die zijn veelzijdigheid illustreren. En in ieder geval één legendarisch album. Band On The Run is het beste wat je van een ex-Beatle mag verwachten.

In een terugblik op de pophistorie van de seventies merkt de redactie van deze bundel op dat Paul McCartney dit tijdperk dan misschien weliswaar moeizaam mag zijn gestart hij tegenovergesteld is geëindigd. Zo werd hij aanvankelijk beschuldigd van het voortbrengen van ‘edelkitsch’. Maar aan het einde van de jaren zeventig is Paul terug aan het firmament waar hij met de Beatles was. Hij staat dan te boek als de ‘duurst betaalde artiest’ en als de ‘meest succesvolle componist’.

Beste platen: RAM (solo) en Band On The Run (met Wings)